Jakość życia – kwestia wciąż aktualna - Filipczuk, Marek (Teologia i Człowiek, 2017)
Potrzeba posługi miłości (caritas) jest szczególnie nagląca w czasach współczesnych, gdy kultura śmierci tak agresywnie atakuje kulturę życia i często wydaje się nad nią przeważać. Dałem wam […] przykład, abyście i wy tak czynili (J 13,15). Słowa te określają stale aktualne wyzwanie dla całej wspólnoty Kościoła – wezwanie do dawania świadectwa miłości przynoszącej wyzwolenie (zbawiającej). Tego świadectwa miłości, jedności i trwania we wspólnocie potrzeba dzisiaj światu, aby ludzie widzieli nasze dobre uczynki i chwalili Ojca, który jest w niebie (por. Mt 5,16). Każdy chrześcijanin wnosi w tę wspólnotę własny wkład, swoje talenty, zależnie od powołania i roli, jaką ma do spełnienia. Jedność w różnorodności, a zarazem świętość to wielkie bogactwo Kościoła, zapewniające mu ciągły i dynamiczny rozwój. Kościół jest powszechny, a jego misja zbawcza zawiera w sobie cechę uniwersalności, dlatego ewangelizacja jest działaniem globalnym i dynamicznym, które obejmuje wszystkich chrześcijan uczestniczących w prorockiej, kapłańskiej i królewskiej misji Chrystusa. Jej stałe elementy to przepowiadanie Dobrej Nowiny, celebracja liturgii oraz posługa miłości. Ewangelizacja jest aktem głęboko eklezjalnym i stąd domaga się udziału wszystkich pracowników Ewangelii – każdego według właściwego mu charakteru i posługi.