Początki bibliografii lokalnej w Polsce. Józef Ignacy Kraszewski i jego bibliografia druków wileńskich - Znajomski, Artur (Toruńskie Studia Bibliologiczne, 2016)
Józef Ignacy Kraszewski wybitny polski pisarz, publicysta i zarazem historyk był także bibliografem. W 1842 r. ogłosił on Bibliografię druków wileńskich, opublikowaną w czwartym tomie jego monografii historycznej Wilno od początków jego do roku 1750. Jest to jedna z pierwszych na gruncie polskim bibliografii lokalnych podmiotowych. Zrodzona z pobudek patriotycznych i zainteresowań bibliograficznych autora, rejestruje druki tłoczone przez oficyny wileńskie w latach 1519–1799. Została stworzona w oparciu o szeroką bazę źródłową. W doborze materiału dąży do kompletności. Uwzględnia wszelkie druki wydane w Wilnie, niezależnie od ich treści i objętości. Zestawia publikacje ogłoszone w języku polskim, łacińskim, cerkiewnosłowiańskim, ruskim, litewskim i łotewskim, przy nieograniczonym zasięgu autorskim. Opis bibliograficzny, będący odzwierciedleniem karty tytułowej opisywanej publikacji, dopełniają bardzo często adnotacje księgoznawcze, treściowe i krytyczne. Bibliografia posiada układ chronologiczny. Materiał jest uporządkowany w kolejności dat wydania publikacji, a w obrębie poszczególnych lat opisy są podzielone na grupy językowe. Dzięki opracowaniu Bibliografii druków wileńskich Józef Ignacy Kraszewski zyskał trwałą pozycję w dziejach bibliografii polskiej.