Harcerska służba dziecku w latach 1939–1944 w Lublinie - Szady, Joanna (Studia Paedagogica Ignatiana, 2021)
Artykuł prezentuje pracę harcerek na rzecz pomocy dzieciom w Lublinie w latach 1939–1944. Troska o dzieci stanowiła jedno ze zobowiązań harcerskich wynikających z misji tej organizacji rozumianej jako pomoc bliźnim, szczególnie akcentowanej w czasie wojny. Podjęcie tematu służby dziecku sprzyja zwróceniu uwagi na ten aspekt wsparcia ludności cywilnej przez środowisko harcerskie, który pozostawał przeważnie w cieniu bardziej spektakularnej służby wojskowej, a był istotny z punktu widzenia ochrony życia, zdrowia i psychiki najmłodszych ofiar wojny. Analiza problemu oparta została na relacjach lubelskich harcerek, spisywanych na potrzeby zachowania pamięci o wojennych wydarzeniach. Materiały wspomnieniowe zdeponowane w Bibliotece KUL weszły w częściowo zmodyfikowanej formie do opracowań historii lubelskiego harcerstwa żeńskiego. Po zweryfikowaniu zawartości przekazów drukowanych i porównaniu z wersjami nieopublikowanymi, w artykule odtworzono w układzie problemowo-chronologicznym udział harcerek w opiece nad dzieckiem w latach 1939–1944 w formie pomocy doraźnej, instytucjonalnej oraz okolicznościowej. W uzyskanym obrazie harcerskiej służby dziecku zarysował się zarówno schemat planowanych na wypadek wojny działań, jak i szereg unikatowych rozwiązań spowodowanych potrzebą chwili. Są one świadectwem pełnej poświęcenia postawy harcerek, które może stanowić inspirację do kontynuowania ducha wychowania harcerskiego, wciąż aktualnego w obliczu wyzwań współczesności.