Życie i osiągnięcia Stanisława Skrzeszewskiego Witold Jan Chmielewski, Stanisław Skrzeszewski wobec ludzi nauki w świetle własnych notatek, listów i pism (1944–1950), Warszawa 2014, Oficyna Wydawnicza Aspra-JR, Instytut Historii Nauki PAN ss. 261. - Doroszewski, Jerzy (Studia Paedagogica Ignatiana, 2016)
Z należną uwagą należy się odnieść do ostatniej książki autorstwa Witolda Chmielewskiego. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że jest to publikacja najwybitniejszego znawcy wczesnopeerelowskiej rzeczywistości oświatowej. Już wcześniej opublikował on gruntowne, rzetelnie udokumentowane monografie: Kształcenie nauczycieli w okresie ideologizacji szkolnictwa 1944–1950 (2006), Edukacja nauczycieli szkół podstawowych po drugiej wojnie światowej (2007), Polska administracja szkolna w latach 1944–1950 (2010). Najnowsze opracowanie dotyczy Stanisława Skrzeszewskiego i jego stosunku do ludzi nauki w świetle prowadzonych przez niego notatek, listów. Podobnie jak wszystkie poprzednie, także ta ostatnia książka została przygotowana nadzwyczaj rzetelnie. Obok bogatej literatury przedmiotu, w procesie jej przygotowywania wykorzystano przede wszystkim niezwykle bogate zbiory materiałów źródłowych. Były to wszelkiego rodzaju akta urzędów państwowych i instytucji oświatowych, ale przede wszystkim liczne zbiory notatek, informacji (często pozasłużbowych), skróty przemówień, listy prywatne S. Skrzeszewskiego. Stąd też ukazana postać twórcy polskiej oświaty w tamtym okresie jest wielowątkowa, ale zawsze wyważona, pełna i sprawiedliwa. W świetle zaprezentowanej publikacji już na wstępie trzeba określić, kim był Stanisław Skrzeszewski i jaką rolę odegrał on w tworzeniu polskiej oświaty w pierwszych latach po zakończeniu drugiej wojny światowej.