Berkeley on Voluntary Motion: A Conservationist Account - Oda, Takaharu (Ruch Filozoficzny, 2019)
Berkeley o ruchu wolicjonalnym. Podejście konserwacjonistyczne Pozornie słuszną interprepretacją poglądów Berkeleya na temat ruchu wolicjonalnego jest okazjonalizm, jednakże prowadzi on do błędnych wniosków, które stoją w sprzeczności z jego wyjaśnieniem postępowania człowieka. Przeciwstawiając się ogólnie pojmowanej interpretacji okazjonalistycznej, poddaję pod namysł alternatywne odczytanie, zgodnie z którym odnośnie do poruszania przez człowieka swym ciałem Berkeley jest konserwacjonistą. Oznacza to, że skończony umysł (duch) wywołuje ruch członków swego ciała w sposób bezpośredni, jakkolwiek ruch ten jest zachowywany przez Boga. Moja argumentacja zgadza się zatem z konserwacjonizmem w trzech aspektach: (i) teodycei, bowiem ludzki umysł jest odpowiedzialny za popełnianie grzechu; (ii) opisu, zgodnie z którym jeden ludzki umysł może wpływać na inny; (iii) niewłaściwej ale koniecznej reguły nadającej kierunek decyzjom ludzkiego umysłu. Niniejszy artykuł powinien przyczynić się do wyjaśnienia, dlaczego konserwacjonistyczna interpretacja filozofii Berkeleya jest bardziej spójna od okazjonalistycznej.