Andrzej Nowicki: Historyk Filozofii i Filozof Kultury - Majewska, Zofia; Koper, Jan (Ruch Filozoficzny, 2025)
Celem artykułu jest syntetyczna prezentacja sylwetki filozoficznej Andrzeja Nowickiego. Wskazane są etapy Jego edukacji, pracy akademickiej i jej rezultaty. Profesor zaczynał pracę naukową od historii filozofii, historii ateizmu i religioznawstwa. Czerpał inspiracje od swoich nauczycieli i filozofów (od czasów starożytnych do współczesnych). Wiele publikacji poświęcił myślicielom włoskiego i polskiego Odrodzenia, posługując się metodą badania centralnych kategorii występujących w dziełach filozofów. Od 1966 roku (Ateistyczna perspektywa nieśmiertelności) budował własny system filozoficzny. Wielką wagę przywiązywał do indywidualnych różnic pomiędzy ludźmi, kreślił perspektywę nieśmiertelności imienia, które przetrwa w tworzonych przez człowieka dziełach kultury. Filozofię traktował Profesor jako najważniejszy przedmiot swoich zainteresowań, ale doceniał też inne dziedziny kultury, zwłaszcza Muzykę, Poezję, Malarstwo. Wprowadził wiele oryginalnych kategorii służących do określenia tego, co charakteryzuje Kulturę. Nowość uznawał za kategorię aksjologiczną i zachęcał do samodzielnego myślenia i podejmowania nowych wyzwań.