Jakość życia chorych z cukrzycą typu 2 i zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa - Krzemińska, Sylwia; Zrubcová, Dana; Laurinc, Milan (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2025)
Wstęp. Cukrzyca (DM), jako grupa zespołów metabolicznych charakteryzuje się hiperglikemią spowodowaną defektem w wydzielaniu i/lub działaniu insuliny. Osteoartrosis — to choroba w wyniku której następuje powolny proces degeneracyjny powierzchni stawowych. Czynnikami predysponującymi do wystąpienia choroby jest wiek, otyłość wady postawy, choroby metaboliczne, urazy oraz tzw. czynniki mechaniczne — praca zawodowa. Jedną z przyczyn występowania zwyrodnień jest cukrzyca typu 2. Cel. Celem pracy było określenie poziomu jakości życia i wpływu zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa na jakość życia u chorych z cukrzycą typu 2. Materiał i metody. Badania przeprowadzono na grupie 115 osób obojga płci przebywających na oddziale rehabilitacji. W badaniu wykorzystano narzędzia standaryzowane do oceny bólu, niesprawności kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym, kwestionariusz do oceny podstawowych czynności dnia codziennego oraz skalę do oceny jakości życia. Dane socjodemograficzne uzyskano z dokumentacji medycznej pacjentów. Wyniki. Do analizy włączono 106 poprawnie wypełnionych kompletnych ankiet (99,07%) osób w tym: 52 (48,60%) kobiet i 54 (50,47%) mężczyzn. Wszyscy respondenci (N=107) odczuwali dolegliwości bólowe. Według skali ADL większość badanych charakteryzuje pełna sprawność. Według skali ODI największa grupa wskazała na umiarkowaną niesprawność. Według skali NDI grupy pacjentów z brakiem niepełnosprawności, łagodną niepełnosprawnością i umiarkowaną niepełnosprawnością są porównywalne, ciężka niesprawność dotyczy 7,48% chorych, a skrajne cierpienie i niesprawność 2,80% badanej grupy. Średnia ocena jakości życia wynosi 3,5±0,76 punktu, co oznacza, że badani oceniają jakość życia pomiędzy dobrą a przeciętną (ani dobra ani zła). Średnia ocena własnego zdrowia wynosi 2,54±0,78 punktu, co oznacza, że badani oceniają swoje zdrowie pomiędzy niezadowalającym a przeciętnym (ani zadowalającym ani niezadowalającym). Badani najlepiej oceniają swoją jakość życia w dziedzinie socjalnej (14,42±2,55), nieco gorzej wypada jakość życia w dziedzinie psychologicznej (14,38±2,33), następnie w dziedzinie środowiskowej (13,77±2,11), a najgorzej jakość życia w dziedzinie fizycznej (11,24±2,51). Wnioski. Ocena jakości życia pacjentów z T2DM i zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa jest na dość dobrym poziomie. Na jakość życia tych chorych ma wpływ wiek, stan cywilny, aktywność zawodowa, stopień nasilenia dolegliwości bólowych. Wszyscy badani pacjenci cierpią na dolegliwości bólowe kręgosłupa o umiarkowanym stopniu nasilenia. Większość badanych jest w stanie samodzielnie funkcjonować w życiu codziennym. (PNN 2025;14(1):16–26)