Stan emocjonalny chorych leczonych operacyjnie z powodu dyskopatii kręgosłupa - Jabłońska, Renata (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2012)
Wprowadzenie. W społeczeństwie współczesnej cywilizacji choroby kręgosłupa należą do najczęstszych przyczyn niesprawności fizycznej, pociągając za sobą olbrzymie konsekwencje zarówno ekonomiczne, jak i indywidualne. Cel. Celem pracy była ocena stanu emocjonalnego chorych leczonych operacyjnie z powodu dyskopatii lędźwiowo-krzyżowej i szyjnej kręgosłupa. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w Oddziale Neurochirurgii i Neurotraumatologii Szpitala Uniwersyteckiego nr 2 w Bydgoszczy wśród 188 pacjentów – 98 kobiet i 90 mężczyzn. W badaniu wykorzystano Skalę Depresji Becka (BDI). Wyniki. Określając stan emocjonalny większość badanych znalazła się w grupie I – 52,7% osób w ocenie 1., 75% osób w ocenie 2. i 51,1% respondentów w ocenie 3. Biorąc pod uwagę rozpoznanie kliniczne, w przypadku dyskopatii lędźwiowej (L-S) korelacja wyraźna lecz niska: r = 0,2360 (p < 0,05). Podobnie w dyskopatii szyjnej (C), korelacja zauważalna lecz niska: r = 0,1793 (p < 0,05). Wnioski. 1.Wyniki wskazują na dużą skalę zjawiska występowania zaburzeń depresyjnych u chorych leczonych neurochirurgicznie z powodu dyskopatii kręgosłupa. 2.Większy stopień zaburzeń depresyjnych determinuje gorsze funkcjonowanie badanych po 6 miesiącach od przebytego zabiegu. (PNN 2012;1(3):103-108)