Jakość życia u chorych po termolezjach lędźwiowych - Raszka, Anna; Waliszewska, Renata; Sokal, Paweł; Zieliński, Piotr; Harat, Marek (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2016)
Wstęp. Jedną z metod leczenia bólu lędźwiowego pochodzenia stawowego są termolezje stawów międzykręgowych. Termolezje mają na celu uszkodzenie ramienia przyśrodkowego gałęzi grzbietowej korzeni lędźwiowych, unerwiającego chore stawy. Cel. Celem pracy była ocena jakości życia i poziomu bólu u pacjentów po termolezjach lędźwiowych w półrocznym okresie obserwacji. Materiał i metody. Analizie poddano 30 kolejnych pacjentów poddanych zabiegom termolezji stawów międzykręgowych w odcinku lędźwiowym. Oceniano poziom bólu w skali VAS (ang. Visual Analogue Scale) oraz jakość życia za pomocą kwestionariusza Oswestry przed zabiegiem oraz w pierwszym dniu po zabiegu, po pierwszym miesiącu, trzech miesiącach i po pół roku. Zwrócono 20 ankiet, które poddano dalszej analizie. Wyniki. Na podstawie analizy przeprowadzonych badań stwierdzono zmniejszenie nasilenia odczuwanegobólu i niepełnosprawności wyrażone w skalach VAS i Oswestry utrzymujące się w okresie wczesnym i późnym po termolezji lędźwiowej. Wnioski.Termolezja lędźwiowa jest skuteczną metodą leczenia bólu lędźwiowego pochodzenia stawowego oraz zmniejsza niepełnosprawność pacjentów w okresie wczesnym oraz późnym. (PNN 2016;5(2):76–80)