Neurologopedyczne korelaty starzenia kognitywnego i demencji - Rosińczuk, Joanna; Kazimierska-Zając, Magdalena; Dymarek, Robert (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2016)
Wstęp. Starzenie jest przedmiotem zainteresowań wielu dziedzin nauki. Równoprawne miejsce badań neurologopedycznych nie budzi dziś wątpliwości — u chorych następuje bowiem deterioracja nie tylko elementarnych funkcji poznawczych, jak pamięć, percepcja czy uwaga, lecz również wyższych, jak myślenie i język. U osób po 65. roku życia spektrum sprawności funkcji kognitywnych może wahać się od braku znaczących zaburzeń, poprzez łagodne dysfunkcje, aż do procesów otępiennych, w których obniżenie sprawności intelektualnych uniemożliwia normalne funkcjonowanie w życiu codziennym. Cel. Głównym celem badania było ustalenie dynamiki deterioracji sprawności językowych i komunikacyjnych w zależności od stopnia otępienia. Materiał i metody. Badanie prowadzone było metodą indywidualnych przypadków. Grupę badawczą stanowiło 59 pacjentek, powyżej 65. roku życia. W badaniu posłużono się autorskim Kwestionariuszem Badania Mowy. Wyniki. Istnieje ścisła korelacja między stopniem neurodegeneracji, a stanem czynności poznawczych. Grupa pacjentek podlegających naturalnym procesom starzenia nie manifestowała znaczących zaburzeń kognitywnych, a jedynie właściwe dla podeszłego wieku spowolnienie ich funkcji. Stopień zaburzeń językowych i komunikacyjnych jest wprost proporcjonalny do rozmiaru uszkodzeń mózgowia i fazy choroby otępiennej. Wysoki poziom otępienia korelował u badanych z licznymi deficytami poznawczymi. Wnioski. Stany poudarowe oraz liczne dolegliwości i schorzenia somatyczne, na które cierpią pacjentki, mogą lecz nie muszą korelować z postępującą demencją. (PNN 2016;5(4):144–150)