Najczęstsze powikłania po urazach czaszkowo-mózgowych u dzieci hospitalizowanych na oddziale chirurgii dziecięcej - Kołpa, Małgorzata; Grochowska, Aneta; Jurkiewicz, Beata; Wolny, Renata (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2017)
Wstęp. Urazy głowy u dzieci są najczęstszą przyczyną hospitalizacji. Pourazowe uszkodzenia czaszkowo-mózgowe dzieci mogą prowadzić do wystąpienia u nich częściowych zaburzeń fizycznych lub psychicznych a w niektórych przypadkach uniemożliwiać prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Cel. Zbadanie częstości występowania powikłań u dzieci po urazach czaszkowo-mózgowych oraz określenie jaki przybierają one najczęściej charakter. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w Poradni Chirurgii Dziecięcej w Szpitalu Wojewódzkim im. św. Łukasza w Tarnowie. Badaniem objęto 150 dzieci hospitalizowanych na Oddziale Chirurgii Dziecięcej w okresie od lipca do października 2015 r., z powodu doznanych lekkich lub średniociężkich urazów czaszkowo-mózgowych. Wyniki. Najczęstszą przyczyną doznanych obrażeń były urazy sportowe oraz upadki z wysokości. U zdecydowanej większości dzieci urazowych (95%) wystąpiło wczesne powikłanie po urazie w postaci wstrząśnienia mózgu. Najczęściej występującym wczesnym objawem ubocznym doznanego urazu głowy były wymioty (80%), złe samopoczucie i bóle głowy (69%) oraz senność i zmiany w zachowaniu (53%). Najczęstszymi późnymi powikłaniami była celebrastemia pourazowa, charakteryzująca się bólami głowy, zaburzeniami pamięci i problemami w koncentracji. W badanej grupie dzieci urazowych złe samopoczucie i bóle głowy tydzień po wypisie ze szpitala odczuwało około 50% pacjentów, a miesiąc po wypisie około 20%. Wnioski. Występujące wczesne i późne objawy uboczne zaobserwowane u dzieci urazowych, odpowiednio leczone i kontrolowane z czasem mają tendencję do zmniejszania się i dzięki temu przyczyniają się do pocieszającej statystyki występowania małej ilości poważnych powikłań po lekkich i średnich urazach czaszkowo-mózgowych. (PNN 2017;6(3):107–113)