Współpraca pomiędzy lekarzem i personelem pielęgniarskim w procesie diagnozowania i leczenia trombolitycznego chorych w ostrym okresie udaru mózgu - Żdanowicz, Anna; Wiszniewska, Małgorzata; Domagalski, Mariusz (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2019)
Zgodnie z obowiązującą już od 1980 r. definicją WHO (Światowa Organizacja Zdrowia), udar mózgu (UM) to zespół chorobowy cechujący się nagłym wystąpieniem ogniskowych lub uogólnionych zaburzeń funkcji mózgowia, które utrzymują się dłużej niż 24 godziny, o ile nie doprowadzą wcześniej do zgonu. Leczenie trombolityczne jest obecnie zalecaną i najskuteczniejszą metodą leczenia świeżego udaru niedokrwiennego mózgu. Sukces leczenia udaru mózgu w równej mierze zależy od dobrej organizacji całego zespołu opiekującego się chorym. W celu sprawnego przeprowadzenia leczenia trombolitycznego u pacjenta z ostrym udarem niedokrwiennym mózgu personel lekarski jak i pielęgniarski pracujący w oddziale Leczenia Udaru Mózgu powinien posiadać następujące umiejętności: wysoki poziom odpowiedzialności zawodowej, wysokie kompetencje zawodowe, posiadać umiejętność współpracy w zespole oraz nawiązywania kontaktów interpersonalnych w tym również z pacjentem i jego rodziną. Trudne decyzje członkowie zespołu powinni podejmować wspólnie, a swoje działania analizować i modyfikować tak aby leczenie wdrażać jak najszybciej przy zachowaniu jak najwyższej rozwagi i czujności klinicznej. Niniejszy artykuł powstał w celu podsumowania i uporządkowania dostępnej wiedzy na temat współpracy pomiędzy lekarzem i personelem pielęgniarskim w procesie diagnozowania i leczenia trombolitycznego chorych w ostrym okresie udaru mózgu. (PNN 2019;8(1):37–43)