Poziom niezależności seniora po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu - Wróblewska, Izabela; Dziechciaż, Małgorzata; Wróblewska, Zuzanna (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2019)
Wstęp. Udar mózgu jest obecnie jedną z najgroźniejszych w skutkach chorób cywilizacyjnych oraz najczęstszą przyczyną zgonu i niepełnosprawności wtórnej wśród osób po 65 r.ż. Niepełnosprawność wynikająca z choroby w znacznym stopniu narusza wszystkie sfery funkcjonowania człowieka, powodując uzależnienie od pomocy osób trzecich. Jednym z najistotniejszych działań podjętych w stosunku do pacjenta niepełnosprawnego jest zdiagnozowanie poziomu sprawności, podjęcie aktywnego dążenia do odzyskania optymalnej sprawności lub/i zaakceptowania przez niego niepełnosprawności. Ograniczenie w wykonywaniu codziennych czynności jest znaczącym czynnikiem stresogennym negatywnie wpływającym na powrót do zdrowia seniora oraz przyczyną instytucjonalizacji. Cel. Zbadanie wpływu udaru niedokrwiennego mózgu na poziom niezależności osób w podeszłym wieku. Materiał i metody. Analizie poddano dokumentacje medyczną 186 pacjentów oddziału neurologicznego. W badaniach przeważały kobiety (55,91%), większość stanowili seniorzy w przedziale wiekowym 76–85 lat (36,02%), pochodzący z miasta (55,38%), będący wdowami/wdowcami (41,93%). W analizach wykorzystano standaryzowane skale: Norton i Tinetti. Wyniki. Najważniejszym czynnikiem wpływającym na zachorowalność oraz przebieg udaru mózgu okazał się wiek pacjenta oraz obecność chorób współistniejących: cukrzycy (81,72%) i nadciśnienia tętniczego (73,65%). Większość badanych miała powikłania poudarowe pod postacią afazji (76,88%), niedowładu połowiczego (67,20%), dysfagii (63,44%) i zaburzeń czynności pęcherza moczowego (60,21%). Ankietowani okazali się w większości (86,56%) zakwalifikowani do III kategorii opieki, dlatego 38,17% przekazano do dalszej rehabilitacji w poszpitalnym oddziale rehabilitacji, 19,89% zostało przekazanych do ZOL-u, a 19,36% zmarło. Większość badanych uzyskało w skali Norton poniżej 14 pkt. (77,96%), a w skali Tinetti poniżej 19 pkt. (34,41%). Wnioski. Przebyty udar niedokrwienny mózgu powoduje obniżenie lub całkowite zniesienie możliwości samodzielnego funkcjonowania chorego. Wiek chorego odgrywa największą rolę w poziomie niezależności pacjenta oraz jego funkcjonowaniu bezpośrednio po udarze niedokrwiennym. (PNN 2019;8(3):112–118)