Ocena wyników postępowania terapeutycznego chorych leczonych endowaskularnie z powodu tętniaka mózgu - Jabłońska, Renata; Bielewicz, Marta (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2020)
Wstęp. Tętniak tętnic wewnątrzczaszkowych to najczęstszy rodzaj wad naczyniowych mózgu. Leczenie ich opiera się na wyłączeniu malformacji naczyniowej z krążenia. Coraz częściej wykonywane są metody endowaskularne. Cel. Ocena wyników postępowania terapeutycznego chorych leczonych endowaskularnie z powodu tętniaka mózgu. Materiał i metody. W badaniach uczestniczyło 49 pacjentów z rozpoznanym tętniakiem mózgu, zakwalifikowanych do leczenia endowaskularnego (embolizacja, stent). Zastosowano standaryzowane narzędzia badawcze: GCS, H&H, GOS, SWF. Badanie zostało przeprowadzone dwukrotnie u jednego pacjenta: w dniu przyjęcia i wypisu z oddziału. Zebrany materiał opracowano statystycznie. Wyniki. Większość badanych stanowiły kobiety — 74%. Tętniak niepęknięty miało 61% pacjentów. U 41% wykonano embolizację, a u 39% embolizację ze stentem. Miejsce tętniaka było powiązane z oceną GCS przy wypisie χ²(8) = 15,64; p < 0,05; V = 0,40. Stan cywilny był powiązany ze SWF w ocenie 2: χ²(9) = 19,18; p < 0,05; V = 0,36. Stan przytomności chorych nie miał istotnego wpływu na zakres ich funkcjonowania: GCS Z = 0,42; p = 0,675 i SWF Z = 0,40; p = 0,689. Wnioski. Stan kliniczny chorych z tętniakiem mózgu zmienia się w zależności od etapu leczenia, trybu przyjęcia i rodzaju tętniaka. Tylko sytuacja zawodowa i stan cywilny badanych osób wpływały na stan funkcjonalny i końcową ocenę leczenia pacjentów. (PNN 2020;9(1):3–11)