Charakterystyka kliniczna i radiologiczna pacjentki z guzem przysadki typu prolactinoma — opis przypadku - Krzentowska, Anna; Smoter, Maria (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2024)
Wstęp. Prolactinoma to łagodny guz przedniego płata przysadki mózgowej. Jest to najczęstszy rodzaj gruczolaka przysadki. Pod względem wielkości wyróżnia się mikro- i makroprolaktynoma. Prolactinoma jest w większości przypadków guzem łagodnym (>98%). Objawy w przebiegu hiperprolaktynemii są wynikiem nadmiaru hormonu i efektu masy. Objawy efektu masy to bóle głowy, zaburzenia widzenia, zawroty głowy. Nadmiar prolaktyny prowadzi do niepłodności i zespołu „brak miesiączki — mlekotok”. Cel. Zwiększenie ogólnego zrozumienia i świadomości w zakresie objawów, przyczyn i metod leczenia pacjentów, u których zdiagnozowano prolactinoma. Opis przypadku. 54-letnia pacjentka została przyjęta na oddział w celu diagnostyki z powodu lewostronnych bólów głowy występujących od 6 lat. Wykonano rezonans magnetyczny (MRI) przysadki mózgowej, który wykazał zmianę w siodle tureckim o wymiarach 20×10×17,5 mm. Badania krwi wykazały wysokie wartości PRL wynoszące 272,0 ng/ml (N<23,3 ng/ml). U pacjentki zastosowano leczenie zachowawcze kabergoliną uzyskując normalizację poziomu PRL i zmniejszenie wymiarów guza w kontrolnym badaniu MRI. Dyskusja. Leczenie farmakologiczne pacjentki kabergoliną doprowadziło do normalizacji poziomu prolaktyny i zmniejszenia rozmiarów gruczolaka przysadki. Ponadto po 6 miesiącach leczenia uzyskano powrót miesiączek, co świadczy o tym iż przez wiele lat oś gonadalna była hamowana przez wysokie wartości PRL. Leczenie zachowawcze hiperprolaktynemii w przebiegu gruczolaka prolaktynoma jest wieloletnie. Wnioski. Gruczolaki przysadki typu prolactinoma dobrze reagują na leczenie zachowawcze agonistami dopaminy. W przypadku bólów głowy należy w diagnostyce różnicowej uwzględnić guzy przysadki, a jeś1i dodatkowo występują zaburzenia miesiączkowania lub miesiączki nieregularne, konieczne jest uzupełnienie diagnostyki w kierunku hiperprolaktynemii. (PNN 2024;13(2):78–84)