Wiedza pielęgniarek na temat postępowania z pacjentem po urazie czaszkowo-mózgowym - Szczepańska, Hanna (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2013)
Wprowadzenie. Szybki rozwój współczesnej cywilizacji technicznej prowadzi do wzrostu zarówno częstości występowania obrażeń ciała, jak też i ciężkości. Obrażenia czaszkowo-mózgowe stanowią nie tylko częstą przyczynę śmieci, ale są także przyczyną ciężkiego i nieodwracalnego inwalidztwa zarówno fizycznego, jak też umysłowego. Cel. Celem badań była weryfikacja wiedzy pielęgniarek na temat postępowania z pacjentami po urazie czaszkowo-mózgowym. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w oparciu o analizę odpowiedzi z kwestionariusza ankiety, wypełnionego przez 120 pielęgniarek pracujących w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Płocku na oddziałach: neurotraumatologicznym, anestezjologii i intensywnej terapii oraz neurologii. Wyniki. Istotne statystycznie okazały się zależności między stażem pracy (p=0,002), odziałem gdzie są zatrudnione pielęgniarki (p=0,000), udziałem w szkoleniach (p=0,018) i wykształceniem (p=0,007) a wiedzą pielęgniarek. Nie istnieje statystyczna zależność między wiekiem a wiedzą badanych pielęgniarek (p=0,32). Wnioski. Ogólny poziom wiedzy badanych pielęgniarek z zakresu postępowania z pacjentem po urazie czaszkowo-mózgowym w zdecydowanej większości jest na wysokim poziomie. Największą wiedzę posiadają pielęgniarki pracujące w oddziale neurotraumatologicznym. Największą wiedzę zaprezentowały pielęgniarki z wykształceniem magisterskim, kolejno z wykształceniem średnim i następnie licencjackim. Samokształcenie i uaktualnianie wiedzy przez badane pielęgniarki znacząco wpływa na wyższy poziom wiedzy na temat urazów czaszkowo-mózgowych. (PNN 2013;2(4):165-171)