Opieka pielęgniarska nad pacjentem z miastenią — opis przypadku - Kołtuniuk, Aleksandra; Rozensztrauch, Anna; Beniak, Marzena; Rosińczuk, Joanna (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2017)
Wstęp. Miastenia jest schorzeniem o podłożu autoimmunologicznym, spowodowanym zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wskutek zmniejszenia ilości receptorów acetylocholinowych. Pacjenci z miastenią wymagają indywidualnej oraz kompleksowej opieki pielęgniarskiej w celu zaspokojenia ich potrzeb zarówno biologicznych jak i społecznych. Właściwie podjęte interwencje pielęgniarskie poprawiają jakość życia pacjentów oraz umożliwiają im sprawne funkcjonowanie. Istotnym wydaje się współpraca nie tylko z samych chorym, ale również z jego rodziną. Opis przypadku. Przedstawiono przypadek 57-letniej pacjentki z miastenią, z dominującą nużliwością mięśni, zarówno kończyn dolnych jak i górnych. Osłabienie mięśni twarzy i języka oraz zaburzenia połykania i kłopoty z przyjmowaniem pokarmów doprowadziły do niedożywienia i osłabienia organizmu pacjentki. Pierwsze objawy choroby pojawiły się u pacjentki w wieku 26 lat, w pierwszej dobie po urodzeniu dziecka. Dyskusja. Opieka nad pacjentem z miastenią musi być kompleksowa, a podejmowane czynności opiekuńczo-terapeutyczne należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta zgodnie z obowiązującymi zaleceniami. Wnioski. Przypadek chorej z miastenią pozwolił wskazać na trudności, z jakimi zmagała się pacjentka. Główne działania pielęgnacyjne zapewniły chorej bezpieczeństwo, usprawnienie psychoruchowe oraz pomoc w czynnościach samoopiekuńczych. Zdobyta wiedza na temat choroby i powikłań z nią związanych przyczyniła się do poprawy codziennego funkcjonowania i radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Wszystkie podjęte działania w tym zakresie odniosły zamierzony skutek, gdyż obniżyły stany lękowe, osłabiły poczucie izolacji i osamotnienia. (PNN 2017;6(2):88–97)