Ocena jakości życia pacjentów po udarze mózgu - Kulina, Dorota; Chomicka, Anna; Fidecki, Wiesław; Wysokiński, Mariusz Wysokiński; Chruściel, Paweł; Zdanowicz, Tomasz (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2017)
Wstęp. Jakość życia (QOL) została określona jako postrzeganie przez osoby ich pozycji w życiu w kontekście systemów kultury i wartości, w których żyją relacji do ich celów, oczekiwań i obaw. Jest to szeroko pojęta koncepcja obejmująca zdrowie fizyczne, stan psychiczny, poziom niezależności, relacje społeczne. Cel. Celem badań było dokonanie oceny jakości życia pacjentów po udarze mózgu. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w grupie 106 pacjentów po przebytym udarze mózgu, hospitalizowanych w oddziale neurologii. Wiek badanych zawierał się w przedziale 32–90 lat (średnia 59,12±13,04). Kobiety stanowiły 56,00% badanej grupy. Większość pacjentów pozostawało w związku małżeńskim (57,55%). Materiał badawczy zebrano za pomocą skali WHOQOL-Bref oraz skali Barthel. Wyniki. Pacjenci ocenili ogólną jakość swojego życia na poziomie średniej 3,18±0,94 a stan swojego zdrowia na 2,96±0,94. Rozkład średnich w poszczególnych dziedzinach jakości życia kształtował się następująco: socjalna (55,00±21,61), środowiskowa (54,23±16,67), somatyczna (53,89±18,17), psychologiczna (46,53±17,23). Dokonując oceny badanych skalą Barthel stwierdzono, że najwięcej badanych znalazło się w kategorii II (51,90%). W kategorii I było 41,50% osób, a tylko 6,60% było w najcięższym stanie i zakwalifikowano je do kategorii III. Wnioski. Samoocena jakości życia przez pacjentów po udarze mózgu była na obniżonym poziomie. Sprawność funkcjonalna badanych znacząco wpływała na samoocenę ich jakości życia. Rodzaj udaru, wykształcenie oraz miejsce zamieszkania miały znaczący wpływ na samoocenę jakości życia przez pacjentów po udarze mózgu. (PNN 2017;6(4):163–169)