Satysfakcja z życia pacjentów neurogeriatrycznych - Wysokiński, Mariusz; Kuszplak, Barbara; Kuszplak, Kamil; Fidecki, Wiesław; Kulina, Dorota; Bieniak, Monika; Jędrzejewska, Aneta; Kijowska, Agnieszka (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2018)
Wstęp. Pojęcie satysfakcji z życia oznacza wieloczynnikową ocenę, która opiera się głównie na takich dwóch przesłankach, jak: zadowolenie z przeżytych lat oraz zadowolenie z obecnego życia. Badając satysfakcję z życia danej osoby, analizuje się pewne aspekty jej egzystencji, na podstawie których jednostka dokonuje oceny, opierając się na indywidualnych kryteriach. Cel. Celem badań była ocena satysfakcji z życia pacjentów w podeszłym wieku hospitalizowanych w oddziałach neurologicznych. Materiał i metody. Badania zostały przeprowadzone w szpitalach na terenie miasta Lublin, w oddziałach neurologii. Badaniami objęto 102. osoby w wieku podeszłym. Najmłodszy badany miał 65 lat, zaś najstarszy 90 lat (średnia wieku 74,36±6,78 lata). Badania przeprowadzono za pomocą Skali Satysfakcji z Życia (The Satisfaction with Life Scale — SWLS). Wyniki. Średni wynik w Skali Satysfakcji z Życia, jaki uzyskali badani wyniósł 16,27±5,00. Po przeliczeniu wyniku na steny 54,9% badanych uzyskało wyniki niskie (steny 1–4). 39,2% uzyskało wyniki przeciętne (steny 5–6), zaś 5,9% wyniki wysokie (steny 7–10). Wnioski. Samoocena satysfakcji z życia starszych pacjentów oddziałów neurologicznych była na niskim poziomie. Ocenę satysfakcji z życia istotnie różnicowały takie zmienne, jak: płeć, stan cywilny, wykształcenie, fakt z kim mieszka badany oraz miejsce zamieszkania. (PNN 2018;7(4):145–149)