Ocena stanu funkcjonalnego chorych po udarze niedokrwiennym mózgu leczonych trombolitycznie - Hebel, Kazimiera; Kowiański, Przemysław; Rogoza, Katarzyna (Pielęgniarstwo Neurologiczne i Neurochirurgiczne, 2020)
Wstęp. Dożylna tromboliza stanowi złoty standard w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego mózgu, powoduje reperfuzję w obszarze niedokrwienia i w efekcie wpływa korzystnie na wyniki funkcjonalne pacjentów, przy czym skuteczność leczenia jest tym większa, im szybciej zostanie ono wdrożone. Cel. Celem pracy była ocena stanu funkcjonalnego pacjentów z udarem niedokrwiennym mózgu poddanych leczeniu trombolitycznemu oraz częstości występowania powikłań po trombolizie. Materiał i metody. Badania retrospektywne przeprowadzono w grupie 109 chorych hospitalizowanych z powodu udaru niedokrwiennego mózgu i zakwalifikowanych do leczenia trombolitycznego. Stan funkcjonalny oceniano z zastosowaniem skali Rankin i Skali Udarów Narodowego Instytutu Zdrowia w dniu przyjęcia i w dniu wypisu ze szpitala. W badanej grupie było 55 mężczyzn (50,5% ogółu badanych). Wiek chorych mieścił się w granicach od 32 do 96 lat, średnia wieku wynosiła 69,8. Wyniki. Średni czas od pojawienia się pierwszych objawów do rozpoczęcia leczenia trombolitycznego wynosił 182 minuty. Punktacja w Skali Udarów Narodowego Instytutu Zdrowia w chwili kwalifikacji do leczenia wynosiła 10,11 pkt, w skali Rankin 2,88 pkt. W dniu wypisu wartości te wynosiły odpowiednio 5,81 i 2,05 pkt. Wykazano istotną statystycznie (p < 0,0001) poprawę stanu funkcjonalnego w grupie chorych, u których nie doszło do krwawienia śródmózgowego po zastosowaniu trombolizy. Najczęściej występującym powikłaniem leczenia trombolitycznego było ukrwotocznienie ogniska udarowego — 27 (24,77%) przypadków. Zgon wystąpił u 9 chorych (8,26% ogółu), w tym u 6 mężczyzn (10,91% mężczyzn) i był związany z ukrwotocznieniem ogniska udarowego (p = 0,000). Wnioski. Wdrożone leczenie udaru przyniosło poprawę stanu funkcjonalnego. Najczęściej występującym powikłaniem było ukrwotocznienie udaru mózgu. (PNN 2020;9(1):12–19)