Retoryczność porównania - Szczęsna, Ewa (Litteraria Copernicana, 2015)
Artykuł charakteryzuje porównanie jako ponadsemiotyczną i ponadmedialną strukturę myślenia oraz narzędzie retoryczne. Wskazuje na wielofunkcyjność i wszechobecność porównania. Ukazuje jego wymiar epistemologiczny, aksjologiczny, ontologiczny i perswazyjny. Jako sposób poznawania, porządkowania, wartościowania porównanie leży u podstaw rozwoju dyskursu nauki. Jest koniecznym elementem każdej interpretacji, ponieważ wpisany w nią jest wymóg kontekstualizacji. Przykładu dostarcza tu przekład językowy, semiotyczny, medialny. Porównanie umożliwia rozpoznanie wszelkich działań intertekstualnych: aluzji, parafrazy, adaptacji, stylizacji, parodii, pastiszu, falsyfikatu, plagiatu. Retoryczność porównania ujawnia się zwłaszcza w interpretacji porównawczej, która wydobywa wybrane aspekty, odsuwając na drugi plan inne. Funkcja perswazyjna i manipulacyjna porównania wykorzystywane są zwłaszcza w reklamie i propagandzie politycznej.