Iwan Krypjakewycz: konstruowanie autobiografii - Бліхарська, Ліана-Марія (Klio Polska. Studia i Materiały z Dziejów Historiografii Polskiej, 2026)
Artykuł analizuje autobiograficzne strategie Iwana Krypjakewycza (1886–1967) – ukraińskiego historyka i działacza społecznego, który w trakcie swojego długiego życia budował udaną karierę zarówno w imperium Habsburgów, jak i w ZSRR. Przemiany polityczne XX w. wywarły wpływ nie tylko na światopogląd uczonego, ale także na jego różnorodne egonarracje. W niniejszym artykule szczególną uwagę zwrócono na kwestię podmiotowości autora w społeczeństwie totalitarnym. Poprzez pogłębioną analizę autobiografii i ankiet personalnych, pisanych przez Krypjakewycza najczęściej w celu zdobycia lub utrzymania pracy, ale niekiedy także dla ratowania własnego życia, można zobaczyć nie tylko, jak retrospektywnie wyjaśniał wydarzenia czy dostosowywał swoją biografię do zmieniających się realiów politycznych, ale także to, jak pozostawiał sobie pole manewru w relacjach z władzą. Analizując bruliony tych dokumentów wraz z innymi egodokumentami, takimi jak dziennik, wspomnienia i sprawozdania z działalności (te ostatnie obejmują lata 1941–1944), autorka bada, jak Krypjakewycz konstruował swoją oficjalną biografię. Postawiono tu także pytania o możliwości i ograniczenia korzystania z autobiografii, zwłaszcza radzieckiej, jako źródła do rekonstrukcji biografii intelektualisty.