Rozwój Zjednoczonych Emiratów Arabskich w perspektywie lokalnej na przykładzie wybranych aspektów Strategii Efektywności Energetycznej i Odnawialnych Źródeł Energii Ras al-Chajma 2040 (Strategia EE&R) - Kurowski, Bartosz (Historia i Polityka, 2026)
Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA) jako federacja od początku swego istnienia uzależniły swój rozwój od sektora naftowego, co doprowadziło do istotnych dysproporcji w rozwoju poszczególnych emiratów. Dubaj i Abu Zabi, posiadające największe zasoby ropy, zyskały największe korzyści finansowe, natomiast mniejsze emiraty, takie jak Ras al-Chajma czy al-Fudżajra, musiały polegać na polityce wsparcia federalnego, aby zapewnić równomierny rozwój. W 2018 r. wprowadzono Strategię Efektywności Energetycznej i Odnawialnych Źródeł Energii Ras al-Chajma 2040 (EE&R Strategy), mającą na celu transformację energetyczną emiratu. Strategia ta jest częścią krajowych i lokalnych planów, takich jak UAE National Agenda Vision 2021 i Ras Al Khaimah Vision 2030. W artykule zanalizowano wpływ tej strategii na rozwój Ras al-Chajma, jej efektywność na poziomie lokalnym, krajowym i międzynarodowym, a także wkład emiratu w realizację celów związanych z łagodzeniem zmian klimatu, wynikających z postanowień Porozumienia paryskiego i Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu.