Analiza dyskursywno-krytyczna przemówienia Donalda Trumpa wygłoszonego na konwencji republikanów w Milwaukee (18.07.2024) - Leśniczak, Rafał (Historia i Polityka, 2025)
Celem artykułu jest analiza dyskursywno-krytyczna przemówienia Donalda Trumpa, które prezydencki kandydat republikanów wygłosił na konwencji partii 18 lipca 2024 r. w Milwaukee. Dyskurs potraktowano jako użycie języka w określonym kontekście społecznym, jak również jako praktykę społeczną, w której realizowana jest perlokucyjna funkcja języka. Przyjęto ponadto założenie o władzotwórczych właściwościach dyskursu, a więc koncepcję, w której język jest źródłem ukrytych stosunków władzy i prowadzi do narzucania znaczeń. Należy wyliczyć najistotniejsze wnioski wypływające z analizy przemówienia. Polityk stosował w przemówieniu sądy wartościujące celem uzyskania ze strony audytorium legitymizacji dla własnego programu politycznego, dla dotychczasowych deklarowanych osiągnięć politycznych, jak również dla własnej krytycznej, negatywnej oceny sytuacji polityczno-społecznej za czasów rządów Joe Bidena. Retoryka Trumpa jest retoryką wykluczającą, czego dowodzi kreowana dychotomia my–oni. Celem ataków polityka są grupy mniejszościowe (nielegalni imigranci) oraz elity, w opozycji do których postawieni zostają „zwykli obywatele”. Republikanin odwołuje się do strategii denotacji, stosując pejoratywne wartościowanie wobec swoich oponentów. Z kolei strategia perspektywizacji wskazuje na wyłącznie pozytywną ocenę własnego programu i dokonań politycznych oraz na wyłącznie krytyczną opinię o demokratach. Trump stosuje także strategię wzmacniającą poprzez użycie czasowników illokucyjnych. Artykuł przynosi zysk poznawczy w obszarze badań nad dyskursem Donalda Trumpa podczas kampanii wyborczej w Stanach Zjednoczonych w 2024 r.