Kontakty międzynarodowe odradzającego się krajowego ruchu chrześcijańsko-demokratycznego (1987–1991). Część 1: Preludium - Sikorski, Tomasz (Historia i Polityka, 2024)
W artykule dokonano analizy kontaktów krajowego ruchu chrześcijańsko-demokratycznego z politycznymi ugrupowaniami chadeckimi z Europy Zachodniej oraz międzynarodowymi organizacjami zrzeszającymi przedstawicieli partii chrześcijańsko-demokratycznych. Środowiskiem, które jako pierwsze nawiązało kontakty z „rzymskimi” chadekami (emigracyjne Stronnictwo Pracy), a następnie z partiami i organizacjami chrześcijańsko-demokratycznymi, był działający od 1967 r. Ośrodek Dokumentacji i Studiów Społecznych oraz środowiska i placówki z nim współpracujące (np. Polski Związek Katolicko-Społeczny). Działając w realiach PRL, ruch ODiSS przyjął zastępczą formułę polskiej, krajowej chadecji. Zbliżeniu z organizacjami i partiami zachodnioeuropejskimi służyły liczne spotkania, udział w konferencjach (np. „Dialog i Współpraca”), oficjalne i półoficjalne wizyty w państwach Europy Zachodniej. Nawiązane wówczas kontakty, m.in. z Chrześcijańsko-Demokratyczną Unią Europy Środkowej (UCDEC), Europejską Unią Chrześcijańsko-Demokratyczną (UEDC), Międzynarodową Konfederacją Chrześcijańskich Związków Zawodowych (CISC), Międzynarodową Unią Młodych Chrześcijańskich Demokratów (UIJDC) i Międzynarodówką Chrześcijańsko-Demokratyczną (IDC), pogłębiły się w latach 1987–1989. Oficjalne wizyty w Polsce złożyli wówczas liderzy europejskiego ruchu chrześcijańsko-demokratycznego. Stało się to impulsem do prac organizacyjnych nad odbudową stronnictwa chadeckiego w Polsce.