Wpływ właściwości genetycznych na zawartość wybranych składników mineralnych w bulwach Helianthus tuberosus L. - Skiba, Dominika; Sawicka, Barbara (HERBALISM, 2016)
Badania nad Helianthus tuberosus L. oparto na doświadczeniu polowym, przeprowadzonym w latach 2006–2008, w Parczewie, na glebie wytworzonej z piasków gliniastych lekkich, kompleksu żytniego słabego, klasy bonitacyjnej IVb. Czynnikami eksperymentu były: odmiany słonecznika bulwiastego Albik, Rubik i Violet de Renes. Przeciętna zawartość makroskładników w bulwach Helianthus tuberosus można uszeregować malejąco: potas (26,29 g.kg-1 s.m.) > fosfor (2,92 g.kg-1 s.m.) > wapń (1,45 g.kg-1 s.m.) > magnez (0,81 g.kg-1 s.m.). Polowa uprawa słonecznika bulwiastego daje szansę na powrót rośliny, która jest gatunkiem ciekawym dla gospodarstw agroturystycznych, a jednocześnie daje możliwość wielokierunkowego wykorzystania, co może zapewnić podstawę surowcową dla przemysłu przetwórczego. Wydaje się celowe rozpowszechnianie uprawy Helianthustuberosus w Polsce, ponieważ pozwoli ona na zapewnienie źródła surowców do produkcji żywności probiotycznej, pasz, inuliny, fruktooligosacharydów, witamin oraz surowca do produkcji biopaliw.