Plonowanie oraz właściwości antyoksydacyjne ziela i korzeni witanii ospałej (Withania somnifera L.), uprawianej metodą permakulturową w warunkach Podkarpacia - Pisulewska, Elżbieta; Krochmal-Marczak, Barbara; Jędrzejewska, Paulina; Chałubiec-Skoczylas, Grażyna; Pisarek, Marta; Bienia, Bernadetta (HERBALISM, 2026)
Celem badań było przeprowadzenie pilotażowego doświadczenia dotyczącego uprawy witanii ospałej (Withania somnifera L.) metodą pernakulturową, oszacowanie wielkości plonów ziela i korzeni tego gatunku oraz określenie ich właściwości antyoksydacyjnych. Doświadczenie polowe przeprowadzono w 2024 r. w Polsce na terenie województwa podkarpackiego (50°82′ N 23°54′ E). Eksperyment zrealizowano na podniesionych zagonach metodą permakulturową na grzędach typu lazagne. Średni plon świeżej masy ziela wynosił 7,422 kg/m2. Plon suchej masy ziela kształtował się na poziomie 2,186 kg/m2, plon świeżej masy korzeni wynosił 1,569 kg/m2, zaś plon suchej masy korzeni 0,594 kg/m2. Zarówno ziele, jak i korzenie witanii ospałej posiadają właściwości antyoksydacyjne, jednakże ich poziom zależał od terminu zbioru. Najwyższy poziom właściwości antyoksydacyjnych zaobserwowano w próbkach ziela zebranego w sierpniu, czyli w I terminie zbioru. Wartość ta była wyższa o 33,55% w porównaniu do próbki ziela zebranego w październiku (II termin zbioru). Zebrane korzenie witanii ospałej cechowały się różnym poziomem właściwości antyoksydacyjnych w zależności od terminu zbioru. Przy czym w tym przypadku najwyższy poziom właściwości antyoksydacyjnych zanotowano w próbkach korzeni zebranych pod koniec okresu wegetacji rośliny, czyli w II terminie zbioru. Zaobserwowano również, że poziom właściwości antyoksydacyjnych ziela oraz korzeni witanii ospałej zależał od rodzaju rozpuszczalnika użytego do przygotowania ekstraktów.