Bóg jako najlepsze dobro dla człowieka (Ps 16[15],2): Aspekt biblijno-duchowy - Wilk, Janusz (Biblica et Patristica Thoruniensia, 2025)
W artykule podjęto analizę wyznania psalmisty, które utrwalił w Ps 16,2. Główny akcent studium został położony na możliwości interpretacyjne użytego w tym wyznaniu terminu טוֺבָה („dobro”, „szczęście”, „pomyślność”). Zaproponowano dwie, niesprzeczne z sobą drogi jego rozumienia: w aspekcie ekonomicznym oraz w aspekcie osobowym. Obydwie odnoszą się do Boga. Pierwsza prowadzi do spojrzenia na Boga jako dobroczyńcę, a druga jako na najwyższe dobro. W kontekście tego wyznania zasygnalizowano również zagadnienie szczęścia człowieka. Przyjmując bowiem drugą drogę interpretacyjną (aspekt osobowy), otrzymujemy ogólną charakterystyką szczęśliwego człowieka, dla którego źródłem szczęścia jest jedynie Bóg.