Historia Herodota i historia Tukidydesa jako dwa archetypy uprawiania historii i przykłady ich wpływu na historiografię biblijną - Wajda, Anna Maria (Biblica et Patristica Thoruniensia, 2024)
W świecie greckim dopiero na początku V wieku przed Chr. możemy mówić o tym, co dziś rozumiemy jako właściwą historiografię antyczną. Niniejszy artykuł składa się z trzech części. W pierwszej części koncentruje się na Herodocie z Halikarnasu, którego można uznać za pierwszego zachodniego historyka. W drugiej części analizowana jest twórczość Tukidydesa z Aten, pierwszego historyka, który wyjaśniał przyczyny zdarzeń, analizował wydarzenia polityczne i oceniał przywódców. Ponadto, podobnie jak dzisiejsi historycy, był rygorystyczny w poszukiwaniu prawdy i odrzucaniu informacji, których nie mógł zweryfikować. Herodot i Tukidydes wymyślili dwa archetypy uprawiania historii, a przynajmniej jej pisania. W trzeciej części artykułu opisano przykłady inspiracji, jakie historiografia biblijna czerpała z dorobku historiografii starożytnej Grecji, wypracowanej przez Herodota z Halikarnasu i Tukidydesa z Aten.