Św. Paweł o gościnności: między wielkodusznością i rozumem - Rafiński, Grzegorz (Biblica et Patristica Thoruniensia, 2016)
Z listów św. Pawła wynika wniosek, że gościnność była praktykowana wobec trzech grup ludzi: głosicieli Ewangelii (w tym św. Pawła), współ-chrześcijan i „obcych”, którzy nie należeli do Kościoła. Teksty źródłowe wskazują też na to, że gościnność miała granice. Gościnność była więc praktykowana w ramach, które streszcza podtytuł artykułu: „Między wielkodusznością i rozumem”. W tym kontekście autor artykułu wskazuje na cztery teksty z listów św. Pawła, w których zawarte są reguły wykonawcze dotyczące gościnności. Chrześcijan obowiązuje opcja na rzecz wielkoduszności, miłosierdzia (Rz 15,7–12), która musi być weryfikowana przez rozum (Rz 12,1–2). Decyzje chrześcijan muszą uwzględniać kontekst społeczno-polityczny (Rz 13,1–7), przy czym chrześcijanie powinni wnosić „wyższą sprawiedliwość” wynikająca z Ewangelii w realia ustalone przez władze państwowe (1 Kor 6,1–11). W końcowej części artykułu autor odnosi te reguły do problemu uchodźców.