Absolwenci przedwojennej Szkoły im. Sułkowskich w Rydzynie – między patriotycznym obowiązkiem a emigracją - Tobolska, Ewelina (Archiwum Emigracji. Studia – Szkice – Dokumenty, 2022)
W latach 1928–1939 istniało w Polsce męskie Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich w Rydzynie, którego główną ideą było wychowanie nowego pokolenia inteligencji polskiej. Eksperymentalny program Szkoły dążył do uformowania klasy społecznej o wysokich standardach moralnych, odpowiedzialnej za naród i zdolnej do bezinteresownej służby społecznej. Twórcą pedagogicznego programu był Tadeusz Łopuszański, minister oświaty w rządzie Władysław Grabskiego, reformator szkolnictwa polskiego, autor całościowego programu edukacyjno-wychowawczego dla szkół średnich. Wśród znanych absolwentów Szkoły w Rydzynie byli m.in.: prof. Józef Zwisłocki, Konstanty Jeleński, Aleksander Łempicki, Bolesław Biega, Franciszek Walicki, Zbigniew Ścibor-Rylski, prof. Władysław Górski, prof. Zbigniew Tadeusz Wierzbicki, Jan Sosnkowski. Artykuł przybliża sylwetki kilku absolwentów Szkoły, ich historie i emigracyjne zmagania, a także poddaje refleksji czynniki, które doprowadziły do wytworzenia ponadczasowej więzi między uczniami (Rydzyna-Szkoła jako ,,miejsce pamięci”). Opierając się na dostępnych listach, biografiach, wspomnieniach, przedstawiono niezwykłą grupę emigrantów, której spoiwem była Szkoła w Rydzynie. Analizie poddano sytuację wyboru między wpojonym w okresie szkolnym wzorem patriotycznego zachowania a emigracją i życiową realizacją odebranego w Szkole wychowania moralnego.