The Haunted Crossroads: Liberian Wars and Trans-Atlantic Traffic in “Black Diamond: The Years the Locusts Have Eaten” by J. Nicole Brooks - Lorek-Jezińska, Edyta (Archiwum Emigracji. Studia – Szkice – Dokumenty, 2021)
THE HAUNTED CROSSROADS: LIBERIAN WARS AND TRANS-ATLANTIC TRAFFIC IN BLACK DIAMOND: THE YEARS THE LOCUSTS HAVE EATEN BY J. NICOLE BROOKS The article examines conflicted discourses and representations of the Liberian civil war and Liberian identities in the 2007 play Black Diamond by an American playwright and actress, J. Nicole Brooks. Its main objective is to investigate how the play endeavours to confront the complicated situation and history of Liberia, focusing on the colonial legacy of slave trade, displacement and recreation of settlement of American-Liberians in Africa, as well as the shifting political alliances and conflicts Liberia experiences nowadays. The play’s complexities and contradictions reflect the postcolonial relations between Liberian people and their land and expose the ties with and interference from the United States of America. The play discusses the ambiguous status of Liberians as both the colonizers and the colonized and shows the circulation of violence and domination, transforming homecoming into invasion. Black Diamond also asks questions about the ethics of representation, positioning vis-à-vis trauma and war and authorization to speak on behalf of others, problematized in scenes of hallucinations and hauntings. NAWIEDZONE SKRZYŻOWANIA: WOJNA DOMOWA W LIBERII I HANDEL TRANSATLANTYCKI W CZARNYM DIAMENCIE J. NICOLE BROOKS Artykuł poświęcony jest problemowi reprezentacji wojny domowej w Liberii i dyskusji na temat tożsamości Liberyjczyków podjętej w sztuce dramatycznej pt. Czarny Diament z 2007 roku, autorstwa amerykańskiej dramatopisarki i aktorki, J. Nicole Brooks. Głównym celem artykułu jest zbadanie strategii reprezentacji i dyskursów wykorzystanych w sztuce dla odzwierciedlenia złożonej sytuacji i historii kraju, poczynając od dziedzictwa kolonializmu i handlu niewolnikami, poprzez problemy ponownego osadnictwa amerykańskich niewolników w Afryce, aż po zmieniające się układy polityczne w czasach obecnych. Złożona struktura sztuki, wraz z jej wewnętrznymi sprzecznościami, obrazuje skomplikowany stosunek Liberyjczyków do swojego kraju, na który dodatkowo silny wpływ wywierają relacje ze Stanami Zjednoczonymi. Dramat Brooks wskazuje na podwójny status Liberyjczyków jako zarówno kolonizatorów, jak i skolonizowanych, ukazując mechanizmy przemocy i dominacji, w których powrót do domu po latach wygnania wydaje się jednocześnie aktem inwazji. Sztuka Nicole Brooks stawia też pytania o etykę reprezentacji, kwestie umiejscowienia podmiotu w stosunku do wydarzeń traumatycznych i wojny, a także porusza problem autoryzacji świadectwa wydarzeń i wypowiadania się w imieniu innych, ukazany w scenach halucynacji i nawiedzenia.