O nowym typie monadologii

Krzysztof Kościuszko

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/szhf.2018.057

Abstrakt


Niniejszy artykuł rozwija pewne motywy zawarte w pracy pt. Nowa formuła monadologii (Olsztyn 2004). Próbuję dostosować monadologię do wyników nauki współczesnej. Ma to być nowy typ monadologii. Wprowadzam ideę monady jako aktywności organizującej, pojęcie monadologii nieliniowej, monadologii indeterministycznej, antymonady, makromonady i inne. Powołuję się na kwantowy darwinizm W. Żurka, ideę symbiogenezy L. Margulis, teorię chaosu deterministycznego I. Prigogine’a i teorię samoorganizacji S. Kauffmana. W nowy sposób interpretuję leibnizjańskie pojęcie „harmonii przedustanowionej”.


Słowa kluczowe


antymonada; I. Prigogine; kwantowy darwinizm; monadologia ideterministyczna; monadologia nieliniowa; nowy typ monadologii; S. Kauffman; symbiogeneza; Witkacy; W. Żurek

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Davies Paul. 2002. Czas. Niedokończona rewolucja Einsteina. Warszawa: Prószyński i S-ka, Farmer Doyne. 1996.

Farmer J. Doyne. 1996. Druga zasada organizacji. W: Trzecia kultura, red. John Brockman. Warszawa: CiS, 495–518.

Kościuszko Krzysztof. 2004. Nowa formuła monadologii. Olsztyn: Wydawnictwo UWM.

Kościuszko Krzysztof. 2016. „Wstęp do metafizyki S. I. Witkiewicza”. Humanistyka i przyrodoznawstwo 22: 207–221.

Margulis Lynn. 2000. Symbiotyczna planeta. Warszawa: CiS.

Żurek Wojciech. 2009. “Quantum Darwinism”. Nature Physics 5: 181–188.








p-ISSN 2083-1978
e-ISSN 2391-775X

Partnerzy platformy czasopism