Bycie rodzicem jako uczące doświadczenie. Perspektywa andragogiczna

Alicja Jurgiel-Aleksander

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/RA.2017.005

Abstrakt


Głównym założeniem przyjętym w niniejszym artykule jest to, że doświadczenie bycia rodzicem jest jednym z tych, które tworzy szansę dorosłym na uczenie się. W tym sensie autorka nawiązuje do kluczowego w andragogice zagadnienia dotyczącego mechanizmu kształtowania doświadczeń uczących (learning experience). Aby spróbować się z nim zmierzyć, przeprowadziła ona badanie fenomenograficzne dotyczące tego, czego dorośli doświadczają będąc rodzicami, a w konsekwencji czego się uczą będąc w tej sytuacji. Proste pytania typu: co to znaczy według ciebie być rodzicem, skąd wiesz jak wychowywać własne dziecko, czym jest dla ciebie sukces, a czym porażka w wychowaniu, stały się inspiracją dla rodzicielskich wypowiedzi. W rezultacie ich analizy wyłoniono kilka koncepcji wychowania, których wspólnym fundamentem – jak się okazuje – jest instrumentalizm w myśleniu o dzieciach i o świecie, w którym funkcjonują, ale także o sobie i własnym uczeniu się. Dlatego na koniec autorka pyta, czy nie jest tak, że ów instrumentalizm jest cechą naszej kultury i przekłada się na rozumienie tego, co jest uczące w naszym życiu, czyli – mówiąc językiem andragogów – na rozumienie uczącego potencjału naszych doświadczeń.


Słowa kluczowe


uczenie się dorosłych; uczące doświadczenie; koncepcje wychowania projekt fenomenograficzny

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Arendt H. (2011), Między czasem minionym a przyszłym. Osiem ćwiczeń z myśli politycznej, Warszawa.

Bernstein B. (1996), Pedagogy, sumbolic, control, identity. Theory, research, critique, London–Bristol.

Jurgiel-Aleksander (2016), Fenomenografia i jej poznawcze konsekwencje w świetle projektu na temat doświadczeń edukacyjnych dorosłych. Refleksja badacza, „Rocznik Andragogiczny”, tom 23.

Jurgiel-Aleksander A. (2013), Uczenie się dorosłych w splocie badań interpretatywnych. O pewnej praktyce obecnej w badaniach andragogicznych, [w:] T. Bauman (red.), Praktyka badań pedagogicznych, Kraków.

Kwieciński Z. (2007), Między patosem i dekadencją. Studia i szkice socjopedagogiczne, Wrocław.

Marton F. (1986), Phenomenography: a research approach to investigating different understandingof reality, „Journal of Thought”, nr 3.

Męczkowska A. (2003), Fenomenografia jako podejście badawcze w obszarze studiów edukacyjnych, „Kwartalnik Pedagogiczny”, nr 3.

Nowak-Dziemianowicz M. (2006), Doświadczenia rodzinne w narracjach. Interpretacje sensów i znaczeń, Wrocław.

Nowak-Dziemianowicz M. (2001), Rodzina wobec problemów wychowania, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 3 (15).

Ostrouch-Kamińska J. (2011), Rodzina jako relacja współzależnych podmiotów, Kraków.

Rutkowiak J. (1990), Kryzys pedagogiki a kryzys wychowania postrzegany przez pryzmat nauczycielskiej odpowiedzialności wychowawczej, [w:] Z. Kwieciński, L. Witkowski (red.), Ku pedagogii pogranicza, Toruń.

Szkudlarek T., (1997), Poststrukturalizm a metodologia pedagogiki, „Acta Universitatis Nicolai Copernici, Socjologia Wychowania XIII – Nauki Humanistyczno-Społeczne”, z. 317.








ISSN 1429-186X (print)
ISSN 2391-7571 (online)

Partnerzy platformy czasopism