Monika Strzępka i Paweł Demirski – Bonnie i Clyde polskiego teatru

Aneta Głowacka

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/LC.2018.020

Abstrakt


Monika Strzępka i Paweł Demirski to obecnie jeden z najważniejszych duetów teatralnych w Polsce. Artyści są znani z zaangażowanych wypowiedzi i spektakli krytykujących ekonomiczne i polityczne podstawy neoliberalizmu, a także konsekwentnie dekonstruujących mity polskości. Ich twórczość wpłynęła na charakter rodzimego teatru politycznego. Artykuł omawia kierunki artystycznych poszukiwań, interesujące twórców tematy i estetykę spektakli.

Słowa kluczowe


Monika Strzępka; Paweł Demirski; najnowszy teatr polski; teatr polityczny; sztuka zaangażowana

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


[dżek] 2012. „Awantura u Chlasty. Strzępka i Demirski skrytykowali (prawie) wszystko i skrzyczeli prowadzącego”. www.gazeta.pl 29.03.2012. http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114873,11447122,Awantura_u_Chlasty__Strzepka_i_Demirski_skrytykowali.html [20.08.2017].

Demirski, Paweł 2018. „Aktywizacja klasy średniej. Z Pawłem Demirskim rozmawiali Justyna Jaworska i Piotr Morawski”. Dialog 1. http://www.dialog-pismo.pl/rozmowy-dialogu/aktywizacja-klasy-sredniej [20.04.2018].

Drewniak, Łukasz 2010. „Bonnie i Clyde, czyli teatralny blitzkrieg Strzępki i Demirskiego”. Przekrój 51.

Głowacka, Aneta 2015. „Teatr w mediach – media w teatrze. Medialność w spektaklach Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego”. W: Artur Duda, Marzenna Wiśniewska, Barłomiej Oleszek (red). Teatr wśród mediów. Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK.

Krakowska, Joanna 2011. „Demi(d)ramy”. W: Paweł Demirski. Parafrazy. Warszawa: Wydawnictwo Krytyka Polityczna.

Papuczys, Jakub 2013. „Współczesny performans nie zna granic. Przykład Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego”. W: Ewa Bal, Wanda Świątkowska (red.). Performans, performatywność, performer. Próby definicji i analizy krytyczne. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Rancière, Jacques 2007. Estetyka jako polityka. Tłum. Julian Kutyła, Paweł Mościcki. Warszawa: Wydawnictwo Krytyka Polityczna.

Siwek, Ewa 2011. „Klub Tęcza”. Notatnik Teatralny 64–65.

Strzępka, Monika 2011. „Był sobie Polak, Andrzej, czterej pancerni i gej. Z Moniką Strzępką rozmawiała Magdalena Grzebałkowska i Dorota Karaś”. Gazeta Wyborcza – Duży Format 03.03.2011. http://wyborcza.pl/duzyformat/1,127290,9195201,Byl_sobie_Polak__Andrzej__ czterej_pancerni_i_gej.html [20.08.2017].

Strzępka, Monika, Paweł Demirski 2008. „Dwie Polski i przepaść. Z Moniką Strzępką i Pawłem Demirskim rozmawiała Joanna Derkaczew”. Gazeta Wyborcza 180 (02.08).

Strzępka, Monika, Paweł Demirski 2011. „Teatr demokratycznej wspólnoty. Z Moniką Strzępką i Pawłem Demirskim rozmawiała Aneta Głowacka”. Program do spektaklu Położnice szpitala św. Zofii. Chorzów: Teatr Rozrywki. Polityka 2010 (23.11). http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/paszporty/ 1510844,1,teatr-2010-nominowany-pawel-demirski-i-monika-strzepka.read [15.08.2017].

Virillo, Paul 1997. „Ślepe pole sztuki. Z Paulem Virillo rozmawiała Catherine David”. Tłum. Ewa Mikina. Magazyn Sztuki. http://magazynsztuki.eu/old/archiwum/nr_15/paul%20virilio_david.htm [20.08.2017].

Węgrzyniak, Rafał 2008. „Teatr niezbyt angażujący”. Odra 6.

Wyznawcy 2008. „Z Moniką Fronczek, Agnieszką Przepiórką, Sabiną Tumidalską, Łukaszem Brzezińskim, Jerzym Gronowskim, Pawłem Wawerem rozmawiał Jan Czapliński”. Notatnik Teatralny 49–51.




Partnerzy platformy czasopism