Wyzwolenie aktora, kolaże tekstowe i warstwy transhistoryczne. O teatrze Franka Castorfa

Thomas Irmer

DOI: http://dx.doi.org/10.12775/LC.2018.014

Abstrakt


Artykuł zbiera najważniejsze cechy reżyserskiej twórczości Franka Castorfa, które kształtowały się najpierw we wschodnioniemieckich teatrach, a w pełni realizowały się przez ponad dwadzieścia lat w inscenizacjach berlińskiego Volskbühne am Rosa-Luxemburg-Platz. Na metodę reżyserską Castorfa składają się: koncepcja aktora jako performera roli, strategie dekonstrukcji materiału litereckiego, nowoczesne koncepcje scenograficzne wykorzystujące media i konteksty popkulturowe, polityczność teatru. Autor tropi te cechy od najwcześniejszych realizacji, przez słynne, wielogodzinne inscenizacje Dostojewskiego, aż po najnowsze dzieło, Fausta.

Słowa kluczowe


Frank Castorf; teatr niemiecki; Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz; auteur-director; transhistoryczność; kolaż teatralny

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Balitzki, Jürgen 1995. Castorf, der Eisenhändler. Theater zwischen Kartoffelsalat und Stahlgewitter. Berlin: Ch. Links Verlag.

Eilers, Dorte Lena, Thomas Irmer, Harald Müller (red.) 2016. Castorf. Arbeitsbuch 2016. Berlin: Theater der Zeit.

Irmer, Thomas, Harald Müller (red.) 2003. Zehn Jahre Volksbühne. Intendanz Frank Castorf, Berlin: Theater der Zeit. Irmer, Thomas, Matthias Schmidt (red.) 2003. Die Bühnenrepublik. Theater in der DDR, Berlin: Alexander Verlag.

Raddatz, Frank (red.) 2016. Republik Castorf, Berlin: Alexander Verlag.




Partnerzy platformy czasopism